Blog

Het zijn de laatste paar dagen van april 2025. Mama is dan een paar dagen terug plots overleden. Terug naar de plek waar het begon De zon schijnt. Ik veeg d...

De reis naar het land van rouw Vandaag ga ik op de fiets. Op weg naar Groesbeek.Onderweg naar het land van rouw. Bijeenkomst 3 van het tweede jaar van de opl...

Rouw is meer dan verdriet In de inleiding van het NRC-artikel ‘Hartklachten, hernia, haaruitval: wat rouw kan doen met je lichaam’ wordt duidelijk dat rouw...

Een boek dat raakt aan de kern van rouw Onlangs bracht Riet Fiddelaers-Jaspers de vertaling uit van het boek The Grieving Body van Mary-Frances O’Connor. Ee...

De angst voor afscheid Ik ben bang om afscheid te nemen. Ik ben misschien nog wel meer bang om afscheid te nemen van de herfst dan van de zomer. Het zijn de ...

Het beeld van de man vandaag “De man staat er anno 2025 niet al te best op. Hij is moordzuchtig, dominant en valt vrouwen lastig. Of gedraagt zich als een on...

Waar het begon Die kleine. De jongen, of het meisje.Of het innerlijke kind, als zoekwoord voor de grotemensenwereld.Of hoe het voor jou het beste klinkt. Ze ...

Het moment van frictie Ik sta op een drempel van een deur die gesloten is. Als zojuist mijn klasgenoot zijn vraag heeft ingebracht, over zijn huidige werkcont...

De uitnodiging Man, waag de sprong in het diepe en stap in. Ik nodig je uit voor de mannengroep. In een kleine setting van maximaal 8 deelnemers ontmoeten we...

Waar het begon Het is een hete zomerdag eind jaren ’60 als mijn vader aan het eind van de dag een verfrissende duik neemt in het Dreumels zwembad. Hier ziet...

Het moment van nabijheid Ik voel je armen stevig om mijn middel.Jij zit achterop. Mijn joggingbroek, leren jas en rijwind zijn voor elkaar gemaakt.Alsof het l...

De behoefte om het rond te maken Het helende verhaal is in volle gang.Ik schrijf graag en het zou op mijn lijf geschreven moeten zijn, maar mijn pen hapert. O...

De zoektocht van je ‘ik’ Ik en het onbewuste, als twee buurjongetjes die oneindig verstoppertje kunnen spelen. En Ik is aan de beurt.Hij begint zijn opdra...

Verlangen als vertrekpunt Het verlangen is de bron van onze levensreis. Beter, mooier, dichter, verder, sneller, liefdevoller, rustiger, groter, sterker, ande...

De handen die je voorgingen Lieve opa, Jouw handen lijken op die van papa.Het zijn stevige handen, ambachtshanden.Handen van aanpakken, van sterk zijn.Handen ...

Het patroon dat je met je meedraagt Ik ben aan het herstellen van een chronisch virus.Een virus wat ervoor zorgde dat ik geen succes zou hebben en dat ik eigen...

Een nieuwe stap die iets blootlegt Vorige week ben ik gestart met de opleiding Systemisch Werken binnen Phoenix opleidingen. Een vervolg op de driejarige oplei...

De plek die blijft Roßkirpl. Een berg in het skigebied Sölden in de Ötztaler Alpen.Aan de voet van Roßkirpl ligt de belangrijkste toegang voor de beginnend...

Het verhaal dat rond moet komen Het is allemaal niet voor niets geweest en het is allemaal voor niets geweest zitten strak naast elkaar in de bioscoop. Een lie...

Het moment waarop je jezelf betrapt Het is net na oud en nieuw. Mijn vrouw en ik lopen samen een rondje met onze hond. Het is wat grijs en regenachtig. We klet...

De nacht waarin het hoofd het overneemt I can’t get no sleep! Het is zo’n nacht. Sinds Phoenix kom ik ze vaker tegen. In een hele lichte slaap plot ik b...

De plek waar het begon De Oude Maasdijk. Het is de straat waar ik geboren ben. In mijn tijd een klinkerweg. Een bollende klinkerweg waar buslijn 89 en vrachtwa...

Tussen oud werk en nieuwe richting Een werkdag in installatieland. Puntjes op de i voor de certificering van aanstaande gasketelwet en een paar Syntess Atrium ...

Het moment dat het escaleert Je herkent het misschien aan het eind van een verhitte discussie. Al een paar keer achter elkaar, voel je pijn, reageer je, je bi...

De vraag die blijft liggen Het is zaterdag. Mijn laatste schooldag van het 2e jaar Phoenix opleiding waarin we vooruitblikken op het 3e jaar. Over ik in relati...

Ik huppel weer! Gelachen, gehuild en vooral gedanst. Nuchter. Vandaag is het donderdag, 4 dagen na Rock Werchter. Het festival seizoen draait op volle toer...

Waar het leven je brengt Deze week werk ik als Skileraar in Söden. Voor skischool Snowlines. Het is de skischool van mijn vrienden Stepan en Marlene. 18 j...

Waar het begon Mijn vader had een groot verlangen om het samen te doen. Als vader met zijn zoon werken in het installatiebedrijf. Samen in de techniek. Iets w...

Gevoelens toelaten als man: waarom vermijden je vast laat lopen Platte daken en gevoelens. Bij ons thuis hadden we een installatiebedrijf. Als ik meehielp w...