In deze blogs schrijf ik vanuit mijn eigen leven.
Over wat ik heb meegemaakt, doorvoeld en gaandeweg heb leren begrijpen. Over rouw die zich vastzet. Over mannen die vastlopen. Over relaties die onder spanning staan. En over wat er gebeurt als je bereid bent te kijken naar wat er werkelijk speelt.
Geen theorie op afstand. Ervaringen die zichtbaar maken hoe patronen zich herhalen — totdat je ze echt aankijkt.
Wat ik deel is eerlijk, soms confronterend en bedoeld om iets in beweging te brengen. Zodat jij jezelf er in herkent. En voelt waar voor jou een volgende stap ligt.
Wil je onderzoeken wat er in jou speelt? Plan een kennismaking.
Het is letterlijk het uitzicht van mijn voorland, wat me bij mijn geboorte te wachten staat. De werkplaats, het installatiebedrijf. In mijn ogen een tastbare li...
Lees meerMijn gesprek in NRC Vandaag over hoe verlies zich niet alleen in ons hoofd afspeelt, maar ook in ons lichaam. 🎧 Luister naar mijn gesprek in NRC Van...
Lees meerOver vaders, zonen en liefde die niet altijd voelbaar werd Het zal ergens in april 1968 zijn geweest. In een Dreumelse kroeg zit mijn opa, Antoon van der Riet...
Lees meerHet telefoontje “Papa belt nooit zelf.” Het is vrijdagochtend. De dag voor Koningsdag.Mijn zus zit midden in de lintjesdrukte als woordvoerder bij de geme...
Lees meerHet zijn de laatste paar dagen van april 2025. Mama is dan een paar dagen terug plots overleden. Terug naar de plek waar het begon De zon schijnt. Ik veeg d...
Lees meerDe reis naar het land van rouw Vandaag ga ik op de fiets. Op weg naar Groesbeek.Onderweg naar het land van rouw. Bijeenkomst 3 van het tweede jaar van de opl...
Lees meerRouw is meer dan verdriet In de inleiding van het NRC-artikel ‘Hartklachten, hernia, haaruitval: wat rouw kan doen met je lichaam’ wordt duidelijk dat rouw...
Lees meerDit is niet mijn boek. De vertaling is van Riet Fiddelaers-Jaspers, het origineel — The Grieving Body — van Mary-Frances O’Connor (uitgeverij Circle Publi...
Lees meerDe angst voor afscheid Ik ben bang om afscheid te nemen. Ik ben misschien nog wel meer bang om afscheid te nemen van de herfst dan van de zomer. Het zijn de ...
Lees meerDe handen die je voorgingen Lieve opa, Jouw handen lijken op die van papa.Het zijn stevige handen, ambachtshanden.Handen van aanpakken, van sterk zijn.Handen ...
Lees meerHet verhaal dat rond moet komen Het is allemaal niet voor niets geweest en het is allemaal voor niets geweest zitten strak naast elkaar in de bioscoop. Een lie...
Lees meerDe nacht waarin het hoofd het overneemt I can’t get no sleep! Het is zo’n nacht. Sinds Phoenix kom ik ze vaker tegen. In een hele lichte slaap plot ik b...
Lees meer