Over diffuus verlies en wat onaf bleef.
Ik schrijf graag.
Het gaat me gemakkelijk af.
Maar waar het zeer, echt zeer doet, krijg ik nauwelijks een letter op papier.
Van de ruim 500 notities op mijn smartphone is een groot deel afgebroken tekst.
Beginnende zinnen, zoekende woorden, die uiteindelijk haperen als ik zwart op wit verraad pleeg.
Ik ben 16 jaar oud. Sinds een half jaar ben ik steeds vaker in het jeugdhonk als thuis ineens overvalt, wankelt, omvalt.
Een moederlijn van dwalende angsten en vermiste tranen die uiteindelijk een impasse maakte voor mijn zus. Mijn rots, die ineens zelf houvast zocht.
Mijn lagere schoolperiode was ik onafscheidelijk met haar. Mijn rots in de branding aan een overbezette keukentafel van een ondernemersgezin.
Papa die is nog wel thuis, tenminste fysiek. Op dat moment heb ik geen idee hoe ik vanuit een emotioneel perspectief dichtbij kan komen, niet met mezelf, laat staan met hem.
Ik heb geluk.
In deze tijd heb ik een plek waar ik kan verdwijnen en kan thuiskomen.
Het jeugdhonk in Dreumel wordt in de jaren 90 bewoond of gedomineerd door de gabbers.
Hier hoor ik bij.
Gabbermuziek, tafelvoetbal, jointje roken, naar Super de Boer om de meest recente vreetkick op te vangen om hetzelfde ritueel te herhalen.
Er zijn praktisch geen meiden. Het is een mannenbolwerk.
Er is een soort natuurlijke hiërarchie wie bepaalt welke muziek er draait.
Hoofdzakelijk gabbermuziek, maar later ook rap muziek van Osdorp Posse of rock muziek.
Het album Secret Samadhi van Live uit 1997.
Als ik vandaag luister naar dit album stromen mijn tranen gemakkelijk over mijn wangen.
Oud zeer.
Ik kan voelen hoeveel ik kan houden van.
En hoe pijn het kan doen. Mijn boosheid, mijn schreeuw naar rechtvaardig, mijn zoektocht naar de liefde, en het leven.
Op de landkaart die op de tafel in mijn hart ligt, staat de Paulus met het jeugdhonk in gouden lijntjes getekend. Jullie zijn voor altijd.
En met de Jongen van toen, daar heb ik mee terug te komen. Met wat hij achterliet, en voor zich hield.
I turn my head
Turn my head
👉 Lees meer over verlies en rouw
👉 Of lees rouw verwerken als man: diffuus verlies